
به گزارش اقتصادآینده نیوز، در متن یادداشت دکتر زهره یوسفی آمده است: روز کتاب و کتابخوانی، فرصتی برای ادای احترام به واژههایی است که اندیشه میسازند، آگاهی میآفرینند و انسان را از مرزهای دانستن به افقهای فهمیدن میرسانند.
امروز به بهانه روز کتاب و کتابخوانی به بهانهای ارزشمند برای یادآوری حقیقتی که گاهی در هیاهوی زندگی فراموش میکنیم، اشاره می کنم: انسان با آنچه میخواند، عمیقتر میاندیشد، با آنچه میاندیشد، آگاهانهتر زندگی میکند و با آنچه میآموزد، جهان پیرامون خود را زیباتر میسازد.
نوشتن هر کتاب برای هر نویسنده صرفاً کنار هم قرار دادن واژهها نیست؛ بلکه تلاشی برای ثبت اندیشهها، انتقال تجربهها، ماندگار کردن آموختهها و شاید روشن کردن چراغی در ذهن انسانی دیگر بوده است.
باور دارم کتاب، تنها مجموعهای از صفحات و کلمات نیست؛ کتاب فرصتی است برای شنیدن صدای انسانهایی که شاید هرگز آنها را ملاقات نکنیم، اما میتوانیم ساعتها با اندیشههای شان زندگی کنیم. در روزگاری که سرعت زندگی، فضای مجازی و انبوه اطلاعات گاهی فرصت عمیق اندیشیدن را از ما میگیرد، کتاب به ما مکث کردن، دقیق دیدن، درست قضاوت کردن و عمیقتر زیستن را میآموزد و چه جایگاهی شایستهتر از یک بیمارستان برای پیوند دادن کتاب با زندگی؟
ما در بیمارستان هر روز با مفاهیم زندگی، امید، رنج، شفا و انسانیت روبهرو هستیم. همانگونه که دانش پزشکی برای درمان جسم ضروری است، مطالعه و آگاهی نیز میتواند به پرورش روح، تقویت همدلی و ارتقای کیفیت ارتباطات انسانی کمک کند. پزشکی که میخواند، تنها دانش خود را بهروز نمیکند؛ گاهی نگاه انسانیتر به بیمار پیدا میکند. پرستاری که مطالعه میکند، ممکن است معنای عمیقتری از همدلی را تجربه کند و مدیری که اهل مطالعه است، تصمیمهای آگاهانهتری خواهد گرفت.
من معتقدم بیمارستان باید علاوه بر اینکه محل درمان جسم است، محیطی برای رشد فرهنگی، بالندگی فکری و تعالی انسانی نیز باشد. از همین رو، کتابخوانی در مجموعه بیمارستان کوثر و بنیاد قلب پارس به یک مناسبت تقویمی محدود نیست و چندین سال است ماهانه جلسات ومسابقات کتابخوانی برگزار می کنیم و به بخشی از فرهنگ سازمانی ما تبدیل شده؛ فرهنگی که در آن کتاب هدیه داده شود، ودرباره آن گفتوگو کنیم، اندیشهها را به اشتراک بگذاریم و از آموختن یکدیگر لذت می بریم.
شاید نتوانیم همه جهان را تغییر دهیم، اما میتوانیم با خواندن یک کتاب، جهان درون خود را تغییر دهیم و انسانی که جهان درونش تغییر کرده باشد، بیتردید در جهان پیرامون خود نیز اثرگذار خواهد بود. در واقع کتاب را نه برای پرکردن قفسهها، بلکه برای روشنتر کردن ذهنها بخوانیم؛ نه برای افزودن به دانستههای مان، بلکه برای بهتر اندیشیدن، بهتر رفتار کردن و انسان بهتری بودن. به امید روزی که در کنار هر تخت بیمار، در هر اتاق استراحت کارکنان و در هر فضای انتظار بیمارستان، جایی برای کتاب و فرصتی برای اندیشیدن وجود داشته باشد.

روز کتاب و کتابخوانی را به همه اهل قلم، اندیشه، مطالعه و فرهنگ تبریک میگویم و در اینجا شایسته است یادی کنیم از استاد دکتر ذبیح اله قربان که موسس دانشکده پزشکی است و کتابخانه بیمارستان کوثر و بنیاد قلب پارس در سال ۱۳۸۵به نام ایشان و به پاس زحمات شان در جامعه پزشکی تاسیس شده است. کتابخانهای که نام آن یادآور پیوند ارزشمند دانش، فرهنگ و مسئولیت اجتماعی در فضای درمان است.
به باور من، کتابخانه در یک مرکز درمانی نباید صرفاً محلی برای نگهداری کتابها باشد؛ بلکه باید فضایی زنده، پویا و الهامبخش برای پزشکان، پرستاران، کارکنان، دانشجویان و حتی بیماران و همراهان آنان باشد. شایسته است این کتابخانه با نگاهی تازه مورد توجه قرار گیرد و به مرکزی برای مطالعه بیشتر وهمگانی تر، گفتوگو، نقد کتاب، معرفی آثار ارزشمند و انتقال تجربههای علمی و فرهنگی تبدیل شود. امیدوارم بتوانیم فرهنگ مطالعه و دانشجویی که این نام تداعی میکند، در رفتار و اندیشه نسلهای امروز و آینده بیمارستان جاری کنیم .
برخی انسانها تنها در روزگار خود زندگی نمیکنند؛ آنان افقی فراتر از زمان خویش میگشایند و بذر دانایی را در زمینی میکارند که نسلهای پس از آنان از ثمرهاش بهرهمند میشوند . زنده یاد دکتر ذبیحالله قربان از شمار چنین انسانهایی است؛ مردی که با بنیانگذاری دانشکده پزشکی شیراز و در شکلگیری یکی از مهمترین بسترهای آموزش و پرورش نسلهای پزشکی این سرزمین سهمی ارزشمند داشت و با تأسیس کتابخانهای که امروز در بیمارستان کوثر به نام پرافتخار ایشان مزین است، بر اهمیت دانش، مطالعه و فرهنگ نیز تأکید کرد.
چه پیوند معناداری میان این دو میراث وجود دارد؛ دانشکدهای برای پرورش دانایان و کتابخانهای برای بالندگی اندیشهها. گویی هر دو، از یک باور ریشه گرفتهاند: اینکه هیچ جامعهای بدون چراغ دانش، به روشنایی توسعه و تعالی نخواهد رسید. من باور دارم برخی نامها را نباید تنها بر سردر ساختمانها نوشت؛ باید آنها را در حافظه جمعی، در رفتار سازمانی و در فرهنگ نسلهای آینده زنده نگاه داشت.
از همین رو، کتابخانه دکتر ذبیحالله قربان برای ما صرفاً یک فضای نگهداری کتاب نیست؛ امانتی فرهنگی و یادآور اندیشه مردی است که دانایی را بنیان توسعه میدانست و شاید زیباترین شیوه قدردانی از چنین انسانهایی این باشد که در روز بزرگداشت کتاب، به جای آنکه تنها از ارزش مطالعه سخن بگوییم، کتابخانهای را که به نام ایشان مزین است، زندهتر، پویاتر و اثرگذارتر از گذشته کنیم.
زیرا شکوه واقعی یک میراث، نه در قدمت نام آن، بلکه در تازگی اثری است که همچنان بر زندگی انسانها میگذارد. در اینجا ضمن قدردانی از فرزند ایشان، دکتر نرسی قربان که از اعضا هیات امنا بنیاد قلب پارس و ادامه دهنده راه پدر بزرگوارشان هستند.
جناب آقای دکترنرسی قربان، شاید هیچ واژهای نتواند حق بزرگی که پدر فرهیخته شما بر جامعه علمی و فرهنگی این شهر دارند، ادا کند؛ اما باور دارم شنیدن نام پدر در کنار احترام و قدردانی جمعی، برای فرزندی که وارث چنین نام و پیشینهای است، ارزشی ویژه دارد. خوشحالیم که امروز در کنار این بیمارستان هستید تا این میراث ارزشمند را نه فقط به یاد آوریم، بلکه برای تداوم آن تلاش کنیم. حضور و همراهی شما در مجموعه کوثر، در کنار نام و پیشینه ارزشمند پدر بزرگوارتان، برای ما یادآور پیوند نسلها در پاسداشت علم، فرهنگ و مسئولیت اجتماعی است. از این همراهی و از حضورتان در جمع خانواده فرهنگی بیمارستان صمیمانه سپاسگزاریم. برایتان آرزوی سلامتی وسربلندی دارم و هفته کتاب و کتابخوانی رابه شما تبریک می گویم.
در پایان برای بار دیگر، در هفته کتاب و کتابخوانی را به همه کتابدوستان، کتابداران، اهل قلم و جویندگان دانش درود و تبریک می گویم و امیدوارم فرهنگ مطالعه، بیش از پیش در خانواده بزرگ بیمارستان کوثر جاری شود.
کتابها خاموشاند، اما هرگز بیصدا نیستند؛ آنها صدای اندیشه نسلهایی هستند که هنوز نیامدهاند. با خواندن کتاب ها و افزایش و ترویج فرهنگ کتابخوانی مسیر روشنی برای آینده هموار کنیم که هر کلمه چراغ راه باشد وشاید روشنگر ایندگان.


دیدگاه