به گزارش اقتصادآینده ؛ در حالی که بلیت پرواز تهران–نجف با رشد 50 درصدی نسبت به سال گذشته به 15 میلیون تومان رسیده و حتی بلیت اتوبوس هم نجومی شده، وعدههای مسئولان درباره «ثبات نرخها» به شوخی تلخی برای مردم تبدیل شده است. این بیتدبیری آشکار، نه تنها عدالت زیارت را زیر سؤال میبرد، بلکه ذهن جامعه را با یک پرسش جدی درگیر کرده است: مردم را دقیقاً چه تصور کردهاید؟
آیا ممکن است شرکتهای مجری تورهای ترکیه و آنتالیا بهتر از وزارتخانههای رسمی کشورمان در قیمتگذاری عمل کنند؟
ظاهراً بله!
وقتی بلیت رفتوبرگشت پرواز تهران نجف در ایام اربعین از ۱۰ میلیون تومان به 15 میلیون تومان میرسد و این در حالی است که تور استانبول با مسافت پرواز دوبرابری و خدمات کامل، اقامت، صبحانه و انتقال، در همان ایام با ۱۴ میلیون تومان قابل رزرو است، دیگر چه میتوان گفت؟
اگر نهادهای رسمی از تصمیمسازی عادلانه در مناسبتهای مذهبی ناتوان هستند، چرا همچنان اصرار به دخالت دارند؟ آیا وقت آن نرسیده که مدیریت این مسیر را به همان برگزارکنندگان تورهای توریستی بسپارند که لااقل پروازشان بهموقع، قیمتشان ثابت، و قولشان معتبر است؟
هر که بلیت را گرانتر فروخت، مدیرتر است؟
بررسی ساده نرخهای رسمی نشان میدهد که قیمت بلیت پرواز اربعین از تهران به نجف نسبت به سال گذشته بیش از 50 درصد افزایش داشته است. این رقم فقط یک عدد خشک نیست؛ فریادی است از عمق دل مردمی که قرار بود ساده و بیتکلف راهی زیارت امام حسین (ع) شوند، اما حالا باید پیش از حرکت، حساب بانکی خود را تسویه کنند!
در همین حال، مدیران هواپیمایی کشور همان دلایل تکراری را تکرار میکنند: از گرانی سوخت و خدمات فرودگاهی نجف گرفته تا تورم لاستیک و هزینههای هندلینگ. اما چرا همه این هزینهها باید دقیقاً در ایام اربعین، و آن هم صرفاً بر دوش زائران اهلبیت تحمیل شود؟
از وعدههای نسیه تا واقعیتهای نقد
چه شد آن وعدهها که میگفتند: «بلیت اتوبوس اربعین گران نخواهد شد»؟
همین چند روز پیش، نرخ مسیر تهران اصفهان به ۴۶۸ هزار تومان رسید! یعنی یک خانواده چهار نفره باید نزدیک به ۴ میلیون تومان فقط برای بلیت رفتوبرگشت بپردازد. تازه این هزینه، غذا، اقامت، حملونقل داخلی و سایر مخارج را در نظر نمیگیرد.
در کنار این واقعیتها، همچنان مسئولان با ادبیاتی پرطمطراق و عباراتی آشنا ظاهر میشوند: «نظارت میکنیم»، «برخورد میکنیم»، «پلمب شد»، «اخطار دادیم»، «با تخلفات مماشات نمیکنیم». اما در میدان عمل، تنها کسی که بار این تصمیمات را به دوش میکشد، مردماند.
سؤال اصلی اینجاست: اگر نمیتوانید حمایت کنید، چرا دخالت میکنید؟
و اگر واقعاً نمیخواهید فشاری بر مردم وارد شود، پس چرا هر روز رقم جدیدی از هزینهها را بر آنها تحمیل میکنید؟
اربعین؛ نه تور است، نه تجارت
اربعین یک سفر قلبی است، نه تجارتی سودآور. اگر کسی میخواهد وارد این میدان شود، باید با نگاه خادمانه، مردمی و آبرومندانه قدم بگذارد، نه با دیدگاه بازار و قبض و فاکتور.
در پایان باید این جمله را صریح و بیپرده خطاب به مسئولان حملونقل هوایی و زمینی گفت:
اگر واقعاً توانایی کنترل نرخها را ندارید و نمیتوانید مردم را با کرامت و انصاف به مقصد برسانید، بهتر است دخالت نکنید.
شاید همان مجریان خوشقول تورهای استانبول، بهتر از شما بتوانند در خدمت به زائران اباعبدالله الحسین (ع) عمل کنند.
هادی دریس
دیدگاه