افشین نجفقلی دوست – اقتصاد آینده – آذربایجان شرقی(مراغه ) : خطاب به وزیر بهداشت…؟! «پایان دوران سلیقه‌ورزی در حقوق مدافعان سلامت؛ چرا سیستم‌های هوشمند باید جایگزین مدیران شوند؟!»
مقدمه: امنیت شغلی یک پزشک، پرستار یا کادر درمان، نباید به «امضای طلایی» یا «سلیقه شخصی» یک کارشناس اداری گره بخورد.
در دنیای امروز، واریز حق بیمه، کارانه و رفاهیات نباید یک امر «تصمیمی» (Subjective) باشد که هر ماه متغیر است، بلکه باید یک امر «سیستمی» (Objective) باشد. خبر خوب این است که راهکار، نه در بخشنامه‌های کاغذی، بلکه در استقرار یک «کنترلر هوشمند» نهفته است.
مسئله کجاست؟
در وضعیت فعلی، سیستم‌های پرداخت به شکلی هستند که «عامل انسانی» در آن نقش پررنگی دارد. مدیر یا کارمند می‌تواند با اعمال نظر خود، اولویت پرداخت‌ها را جابه‌جا کند، حق بیمه را به تعویق بیندازد یا در تخصیص رفاهیات سلیقه به خرج دهد.
این «قدرتِ اعمال نظر»، عامل اصلی ناامنی روانی و فرسودگی شغلی در کادر درمان است.
راهکار: ورود به عصر «حکمرانی الگوریتمیک»…؟!
راهکار، طراحی و استقرار یک نرم‌افزار «کنترلر هوشمند» است. تصور کنید به محض اینکه قرارداد یک پزشک یا پرستار در سیستم بارگذاری شود، این نرم‌افزار مانند یک قفل دیجیتال عمل کند. این سیستم به هیچ‌کس (حتی مدیر ارشد) اجازه نمی‌دهد که مبالغ قانونی را کمتر از حدِ مندرج در قرارداد واریز کند یا اولویت‌بندی حقوقی را به هم بزند.
چک‌لیست «سیستم هوشمند کنترلر»؛ الزامات فنی که باید مطالبه شود:
برای اینکه بدانیم سیستم فعلی تا چه حد استاندارد است، باید این ۶ شاخص را در نرم‌افزار کنترلر مطالبه کرد:
تطبیق خودکار و قفل‌شده‌ی قرارداد:
اولین گام این است که نرم‌افزار به محض بارگذاری قرارداد، تمام آیتم‌های رفاهی، حق بیمه و سقف پرداختی را مطابق قانون استخراج کند. در این مرحله، سیستم باید آیتم‌ها را «قفل» کند تا امکان دسترسی دستی به آن‌ها بسته شود.
فیلتر هوشمند سلایق انسانی: نرم‌افزار نباید اجازه دهد که هیچ کاربر انسانی، مبالغی کمتر از کف قانونی را ثبت کند. سیستم باید در برابر دستورات غیرقانونی «مقاومت» کند و تا زمانی که تمام آیتم‌های قراردادی تایید نشود، اجازه ثبت سند مالی را ندهد.
اولویت‌بندی سیستمی و غیرقابل تغییر:
سیستم باید به صورت خودکار و بدون دخالت انسان، اولویت واریزی‌ها را رعایت کند؛ به‌طوری که اول بیمه، سپس حقوق پایه و در نهایت کارانه‌ها تخصیص یابد. این ترتیب نباید برای هیچ مدیر یا کارمندی قابل تغییر باشد.
سیستم هشدار تخلف (Whistleblower):
اگر هر فردی قصد داشته باشد آیتم‌های ثابت قرارداد را به صورت دستی تغییر دهد، سیستم باید به صورت خودکار یک گزارش تخلف برای بازرسی وزارتخانه یا نهادهای نظارتی ارسال کند.
اتصال مستقیم به درگاه‌های قانونی:
سیستم باید به محض اتمام ماه، لیست بیمه را تولید کرده و مستقیماً به تامین اجتماعی متصل کند تا امکان «جابه‌جایی دستی» اعداد توسط کاربر انسانی به صفر برسد.
داشبورد شفافیت مدیریتی:
یک پنل مدیریتی باید در اختیار سرپرست قرار گیرد که نه برای «دخالت در پرداخت‌ها»، بلکه برای «پایشِ عملکرد» باشد؛ تا مشخص شود کدام واحدها در پرداخت‌ها تعلل دارند.
پرسش پایانی از سیاست‌گذاران:
تا چه زمانی قرار است نظام سلامت کشور، هزینه «دخالت ید انسانی» و «اعمال سلایق شخصی» را بپردازد؟
اگر تکنولوژی می‌تواند عدالت را با رعایت انصاف به عنوان قاعده عدل(حرکت در وسط افراط و تفریط) در پرداخت‌ها تضمین کند و استرس را از کادر درمان بگیرد، چرا هنوز اصرار بر حفظ روش‌های سنتیِ انسانی داریم که راه را برای ناعدالتی باز می‌گذارد؟
جامعه درمان کشور منتظر پاسخ است: چه زمانی این «قفل‌های هوشمند» بر سیستم‌های مالی مراکز درمانی نصب خواهد شد؟
مخاطبان محور :
وزارت بهداشت - دانشکده و دانشگاه‌های علوم پزشکی تابعه
دیدگاه