«بنی‌آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند»
به گزارش اقتصادآینده نیوز، در روزگاری که هزینه‌های تشخیص و درمان بیماری‌ها، به‌ویژه بیماری‌های سخت و سرطان، می‌تواند بار سنگینی بر دوش بیماران و خانواده‌های آنان بگذارد، هر حرکت انسان‌دوستانه‌ای که از رنج انسان‌ها بکاهد، ارزشمند و شایسته قدردانی است.
بر اساس اطلاعات ارائه‌شده درباره این طرح، دکتر زهره یوسفی، معاون فرهنگی و مدیر روابط عمومی بیمارستان کوثر شیراز و بنیاد قلب پارس، در سال ۱۴۰۰ ابتکار راه‌اندازی «دیوار مهربانی» را با هدف کمک به بیماران سرطانی و نیازمند مطرح و اجرا کرد. این حرکت از ورودی بخش هسته‌ای بیمارستان کوثر آغاز شد و با مشارکت و همراهی مردم نیک‌اندیش، به‌تدریج گسترش یافت؛ به‌گونه‌ای که بنا بر گزارش ارائه‌شده، شمار این دیوارها در بخش‌های مختلف بیمارستان به شش مورد رسیده است.
این ابتکار، جلوه‌ای از مشارکت اجتماعی و پیوند میان دل‌های مهربان و نیازهای درمانی انسان‌هاست؛ حرکتی که در آن، هر فرد می‌تواند به اندازه توان و بضاعت خود سهمی در کاهش آلام بیماران داشته باشد.
ارزش چنین اقداماتی تنها در کمک‌های مالی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در امیدی است که به بیماران می‌بخشد، در همدلی‌ای که میان مردم شکل می‌گیرد و در فرهنگی که انسان را به یاری همنوع خود فرامی‌خواند.
اما در کنار ستایش این مهربانی، پرسشی اساسی نیز مطرح است: چرا در کشوری با ظرفیت‌ها و منابع گسترده‌ای چون ایران، باید تأمین هزینه‌های تشخیص و درمان برای برخی بیماران به دغدغه‌ای طاقت‌فرسا تبدیل شود؟
بی‌تردید، نیکوکاری و دستگیری از نیازمندان از ارزش‌های والای انسانی و اجتماعی است؛ اما نباید فراموش کرد که کمک‌های مردمی، هر اندازه گسترده و ارزشمند باشند، به‌تنهایی نمی‌توانند جایگزین نظام حمایتی کارآمد و مسئولیت نهادهای متولی سلامت شوند.
حق مردم است که هنگام بیماری، علاوه بر تحمل رنج جسمی و روحی، با نگرانی مداوم درباره تأمین هزینه‌های آزمایش‌ها، تصویربرداری‌ها، اقدامات تشخیصی، دارو و درمان مواجه نباشند. انتظار می‌رود سیاست‌گذاری‌های حوزه سلامت، نظام تعرفه‌گذاری و سازوکارهای حمایتی به‌گونه‌ای سامان یابند که دسترسی به خدمات ضروری درمانی، به توان مالی افراد و خانواده‌هایشان وابسته نباشد.
از سوی دیگر، مراکز درمانی خیریه و هیئت‌امنایی که با تلاش مجموعه‌ای محدود از نیکوکاران، درآمدهای حاصل از خدمات و منابع داخلی خود به فعالیت ادامه می‌دهند، برای استمرار خدمات و حفظ توان حمایتی‌شان به همراهی بیشتر، تأمین منابع پایدار و حمایت سازمان‌یافته نهادهای مسئول نیاز دارند.
ازاین‌رو، شایسته است سازمان‌های مرتبط، مسئولان حوزه سلامت و نهادهای حمایتی، با برنامه‌ریزی دقیق‌تر و مشارکت مؤثرتر، زمینه تداوم چنین اقدامات ارزشمندی را فراهم کنند تا بار حمایت از بیماران تنها بر دوش خیرین و مردم نیک‌اندیش نباشد.
دیوار مهربانی، تنها دیواری برای بخشیدن نیست؛ آینه‌ای است که هم زیبایی همدلی مردم را نشان می‌دهد و هم ضرورت توجه جدی‌تر به دغدغه‌های درمانی جامعه را یادآوری می‌کند.
درود بر همه کسانی که با مهر و بخشندگی، چراغ امید را در دل بیماران روشن نگه می‌دارند؛ و امید آنکه روزی هیچ بیماری، افزون بر رنج بیماری، نگران ناتوانی در پرداخت هزینه‌های تشخیص و درمان خود نباشد.
زیرا مهربانی، هنگامی به زیباترین شکل خود می‌رسد که دست‌های بخشنده مردم در کنار حمایت‌های پایدار و مسئولانه نظام سلامت قرار گیرند.
چو لطفش را بیفشارد، هزاران نوبهار آید
دکترزهره یوسفی
معاونت فرهنگی ومدیرروابط عمومی
بیمارستان کوثر بنیادقلب پارس
دیدگاه