افشین نجفقلی دوست – اقتصاد آینده – آذربایجان شرقی(مراغه ) : «پرونده میلیاردی کرونا در علوم پزشکی مراغه؛ از دستورالعمل عریض و طویل جان بابایی معاون وقت درمان وزارت بهداشت تا دو کارت هدیه یک میلیونی برای کادر درمان مراغه!»
«کرونا رفت، اعتبارات کجا گم شد؟ روایت تاریک ریخت‌وپاش یا ابهام مالی در دوران سرپرستی تنومند»
«پاداش مدافعان سلامت در منگنه بی‌تدبیری؛ سهم پزشکان و کادر درمان مراغه از بودجه ملی کرونا چه شد؟»
«سکوت سه نسل مدیریتی در مراغه؛ وقتی اعتبار کلان مقابله با کرونا دود شد و به هوا رفت!»
(شجره معنوی و فراموشی سازمانی)...؟!
«یادواره‌ای از جنس فراموشی؛ چگونه شجره نهادی دانشکده علوم پزشکی مراغه تاریخ پزشکان فداکار را خاکستری کرد؟»
«پزشکان خط مقدم در آینه‌ی غبارگرفته بی‌مهری؛ چرا مراغه از ثبت افتخارات کرونا واهمه دارد؟»
«معامله با نام مدافعان سلامت؛ وقتی تجلیل معنوی کادر درمان قربانی سکوت سنگین مدیران شد»
«تاریخ شفاهی یک فاجعه؛
آیا مدیران فعلی علوم پزشکی مراغه جرأت تورق پرونده کرونا را دارند؟»
(چالش سرپرست فعلی دانشکده علوم پزشکی مراغه )...؟!
«چک‌لیست ده0سوالی از دکتر میری‌نژاد؛ آیا رئیس فعلی طلسمِ ماله کشیدن بر ابهامات مالی کرونا را می‌شکند؟»
«آقای رئیس! پاسخ دهید: اعتبارات میلیونی کرونا در کدامین سرفصلِ بی‌ربط هزینه شد؟»
«از تنومند و ارجمند تا میری‌نژاد؛ زنجیره سکوت مدیران علوم پزشکی مراغه در قبال مطالبات کادر درمان تا کی؟»
«بازخواست از تبار بوروکراسی بیمار؛ پشت پرده بستنِ پرونده مالی کرونا در مراغه چیست؟»
? اعتبار میلیاردی کرونا؛ سهم کادر درمان مراغه فقط ۲ میلیون تومان!
? فراموشیِ قهرمانان؛ چرا تصاویر پزشکان مراغه از تاریخ حذف شد؟
? معادله مجهولِ کرونا در مراغه: پول‌ها کجا رفت؟
? سه مدیر، سه سکوت؛ چرا پرونده کرونای علوم پزشکی مراغه بسته نمی‌شود؟
این موضوع دو بعد اساسی از اختلال حکمرانی را در کانون توجه قرار می‌دهد:
«تخلیه سرمایه نمادین و معنوی سلامت (فراموشی سازمانی)» و «انحراف و کدورت در چرخه مالی بحران (فقدان پاسخ‌گویی عمومی و اداری)».
در ادبیات خط‌مشی‌گذاری بخش عمومی، تداوم سکوت یا انفعال سه دوره مدیریتی (دوران بحران در زمان دکتر تنومند، و ادوار تثبیت و پسابحران در زمان دکتر ارجمند و دکتر میری‌نژاد)، نشانه‌ای بارز از پدیده «اینرسی نهادی» (Institutional Inertia) و «مصونیت اداری ناشی از عدم تقارن اطلاعات» است.
در ادامه، تحلیل راهبردی این مسئله در دو بخش ساختاری و سپس چک‌لیست پرسشگری حقوقی-نظارتی از سرپرست فعلی دانشکدهارائه شده است:
بخش اول:
تحلیل راهبردی «شجره نهادی» دانشکده در بوته بحران کرونا
۱. گسست در شجره معنوی و انقطاع حافظه سازمانی (Institutional Amnesia)
نظام‌های سلامت پیشرو جهان و حتی بسیاری از دانشگاه‌های کشور، از بحران کرونا به‌عنوان یک نقطه عطف برای خلق هویت، تعمیق تعلق حرفه‌ای و ثبت اسناد افتخار مدافعان سلامت استفاده کردند (مستندسازی بالینی، نام‌گذاری بخش‌ها، دیوار یادبود و ثبت تاریخ شفاهی فداکاری اطبای متخصص و کادر پرستاری).
در مراغه، بستن این پرونده در سکوت، موجب «فرسودگی روانی سرمایه انسانی» و کاهش شدید تاب‌آوری کادر درمان در بحران‌های آتی شده است. سازمانی که قادر به پاسداشت نمادین نخبگان خط مقدم خود نیست، انگیزه فداکاری را در بدنه حرفه‌ای می‌خشکاند.
۲. واکاوی انحراف منابع و نقض بخشنامه‌های بالادستی (Regulatory Evasion)
ابلاغیه‌های معاونت وقت درمان وزارت بهداشت (دکتر جان‌بابایی) و دستورالعمل‌های مشترک با معاونت توسعه، صراحتاً سازوکار تسهیم اعتبارات و پاداش‌های کرونا را بر پایه «شب‌تخت بیمار کووید»، «میزان مواجهه مستقیم در بخش‌های پرخطر/ICU» و «شاخص‌های عملکردی بالینی» تعریف کرده بود.
تقلیل اعتبارات اختصاص‌یافته‌ی متمرکز به «دو فقره کارت هدیه یک میلیون تومانی» بدون ارائه بیلان ریالی، نشان‌دهنده یکی از دو فرض قطعی زیر در زنجیره مالی است:
انحراف سرفصل (Misallocation):
صرف اعتبارات تخصیص‌یافته به مدافعان سلامت در کسری‌های جاری، دیون بیمارستانی، پروژه‌های عمرانی یا تسویه حساب‌های غیرمرتبط دیگر بدون اخذ مجوز قانونی.
جذب ناقص یا عدم شفافیت در تسهیم:
وجود فاصله فاحش میان تخصیص واریزی از ستاد وزارتخانه به خزانه دانشکده با پرداختی خالص به کادر بالینی.
۳. تداوم زنجیره بی‌تفاوتی در دوره‌های پسابحران
انتقال مسئولیت میان سه مدیریت پیاپی (تنومند → ارجمند → میری‌نژاد) نباید رافع مسئولیت حقوقی «شخصیت حقوقی دانشکده علوم پزشکی مراغه» باشد.
در قانون مدیریت خدمات کشوری و اصول حسابرسی بخش عمومی، تغییر مدیران عامل پاک‌شدن دیون، تعهدات و شفافیت عملکرد مالی پیشین نیست. سکوت مدیران بعدی، به نوعی پذیرش تلویحی هزینه بی‌اعتمادی کادر درمان است.
بخش دوم:
چک‌لیست پرسشگری راهبردی از سرپرست دانشکده علوم پزشکی
دیدگاه