افشین نجفقلی دوست – اقتصاد آینده – آذربایجان شرقی(مراغه ) : تحلیل راهبردی و چک‌لیست پرسش‌گرانه… مخاطب: سرپرست محترم دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مراغه و معاونت توسعه مدیریت و منابع
تحلیل راهبردی: فرافکنیِ ریسک مالی یا فرار از مسئولیت کارفرمایی؟
یکی از عاددانه‌ترین توجیه‌های مدیران ستادی در هنگام تعویق ماه‌‌های متوالیِ پرداختِ «کارانه» و مطالبات کادر درمان، انداختن توپ به زمین «سازمان‌های بیمه‌گر» است. این استدلال که "چون بیمه‌ها مطالبات ما را نداده‌اند، ما هم نمی‌توانیم کارانه پرداخت کنیم"، از منظر اقتصاد سلامت و حقوق کار، یک خطای راهبردی و فرار از مسئولیت کارفرمایی محسوب می‌شود.
دانشکده علوم پزشکی به عنوان «کارفرمای مستقیم»، در قبال معیشت، انگیزه و امنیت روانی نیروی انسانی خود مسئول است. اینکه مدیریت مالی دانشکده نتوانسته نقدینگی خود را مدیریت کند یا ریسک تأخیر بیمه‌ها را به جای ساختار اداری، مستقیماً به سفره‌ی پزشک و پرستار منتقل کند، نشانه ناکارآمدی در مدیریت نقدینگی (Treasury Management) و عدم تسلط بر مهندسی مالی در بخش سلامت است.
کادر درمان کارمند بیمه نیستند که تاخیر بیمه را تحمل کنند؛ آن‌ها کارمند دولت و مجموعه تحت مدیریت شما هستند.
چک‌لیست پرسش‌های بنیادین خطاب به رئیس و مدیران مالی دانشکده علوم پزشکی مراغه…؟!
مدیریت ارشد دانشکده مکلف است به دو پرسش کلیدی زیر و تبعات آن پاسخ شفاف دهد:
۱. مسئولیّت کارفرمایی و تفکیک زنجیره مالی
[ ] نسبت حقوقی کارکنان…؟!
آیا کادر درمان (پزشکان، پرستارانو کادر بالینی) مستخدم و کارمند «سازمان‌های بیمه‌گر» هستند یا مستقیماً در استخدام و تحت امرِ «دانشکده علوم پزشکی مراغه» قرار دارند؟ وقتی قرارداد کار و ارائه خدمت با دانشکده است، با چه منطق حقوقی، تاخیر تعهدات بین‌سازمانی (بیمه و دانشگاه) باید از جیب و انگیزه نیروی انسانی پرداخت شود؟
[ ] انتقال ریسک غیرقانونی…؟!چرا مدیریت مالی دانشکده به جای ایجاد صندوق‌های پشتیبان نقدینگی یا تنخواه‌گردان‌های داخلی برای عبور از برهه‌های تأخیر بیمه‌ها، ساده‌ترین راه یعنی «بلوکه کردن مطالبات کادر درمان» را انتخاب کرده است؟
۲. مدیریت منابع، شفافیت درآمدی و اولویت‌بندی بودجه‌ای…؟!
[ ] اولویت تخصیص منابع…؟!
در ماه‌هایی که درآمدهای اختصاصی بیمارستان‌ها و مراکز درمانی وصول می‌شود، اولویت تخصیص بودجه در دانشکده علوم پزشکی مراغه چیست؟ آیا پرداخت مطالبات پرسنلی در راس هرم اولویت‌های مالی قرار دارد یا هزینه‌های جاری ستادی و غیرضروری؟
[ ] شفاف‌سازی تهاترها…؟! سازمان‌های بیمه‌گر (مانند بیمه سلامت و تامین اجتماعی) بخشی از مطالبات را به صورت اوراق یا تهاتر پرداخت می‌کنند؛ سهم کادر درمان از این تهاترها کجاست و چرا تبدیل به نقدینگی یا تسویه حساب قطعی نمی‌شود؟
نتیجه‌گیری مطالبه‌گرانه:
بحران فرسودگی شغلی و بی‌انگیزگی کادر درمان در مراغه، زنگ خطری جدی برای کیفیت خدمات سلامت است. دانشکده علوم پزشکی نمی‌تواند از یک سو ادعای «قطب درمانی» داشته باشد و از سوی دیگر، بدیهی‌ترین حقوق مالی پرسنل خود را به گروگانِ بوروکراسیِ کندِ بیمه‌ها درآورد.
انتظار می‌رود سرپرست محترم دانشکده، به جای پذیرش انفعالیِ تأخیر بیمه‌ها، با اصلاح مدل‌های مالی و اهرم‌سازی از اختیارات قانونی، نسبت به تسویه فوری معوقات کادر درمان اقدام نماید.
دیدگاه