
افشین نجفقلی دوست – اقتصاد آینده – آذربایجان شرقی: در این مدل، هر بخش از دانشکده به یک اندام حیاتی تشبیه شده است:
⬅️1️⃣مغز (مرکز سیاستگذاری و هوش دادهمحور):
کارکرد: دیدهبانی بار بیماریهای منطقه (Regional Disease-Burden Monitor).
بایست: تبدیل دادههای خام به تصمیمات پیشگیرانه و اولویتبندی بودجه بر اساس نیازهای واقعی مردم مراغه، نه بودجههای روتین.
⬅️2️⃣قلب (امور مالی و تخصیص منابع):
کارکرد: پمپاژ بودجه و درآمد اختصاصی.
بایست: پیادهسازی مکانیزم «خرید راهبردی خدمات»؛ یعنی پول باید به سمت خدماتی برود که خروجی سلامت (Outcome) بهتری دارند، نه فقط بر اساس حجم عملیات بیمارستانی.
⬅️3️⃣ریهها (ساختارهای شبکه بهداشت و درمان):
کارکرد: تبادل حیاتی و تنفس سیستم (دسترسی عمومی).
بایست: اصلاح مسیرهای ارجاع (Clinical Diagnostic Pathways) و کاهش بروکراسی برای بیمار؛ به گونهای که سیستم بهداشت در صف اول درمان قرار بگیرد، نه بیمارستانهای شلوغ.
⬅️4️⃣ستون فقرات (قوانین و نظامهای نظارتی):
کارکرد: حفظ ایستایی و ساختار سیستم.
بایست: «قانونگذاری هوشمند»؛ سادهسازی بخشنامهها و چابکسازی اداری. نظارت باید شفاف، خودکار و دادهمحور باشد (استفاده از هوش مصنوعی برای جلوگیری از خطاهای مالی و بالینی).
⬅️5️⃣کبد و دستگاه گوارش (مدیریت منابع انسانی و پشتیبانی):
کارکرد: تصفیه و جذب انرژی (بهرهوری منابع).
بایست: بازگشت درصدی از مالیات کسبوکارهای حوزه سلامت به بدنه دانشکده؛ تبدیل دانشکده به یک نهاد مولد و خودکفا در تامین زیرساختهای آموزشی و تحقیقاتی.


دیدگاه