خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها-فاطمه گوگردی: هفتم شهریور ۱۳۴۶ روستای سرسبز و باصفای «چنار سفلی» در توابع شهرستان اسدآباد میزبان تولد نوزادی شد که پدر و مادر نام «سیروس» را برای او برگزیدند و کودکی او در فضایی سرشار از صمیمیت و سادگی روستایی و در دامان خانواده‌ای مومن و زحمتکش سپری شد و «سیروس» فرزند چهارم خانواده در میان ۶ برادر و ۲ خواهر بود.
کامران مرسلی برادر شهید «سیروس مرسلی» در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه برادرم سیروس در میان خواهر و برادران جایگاه ویژه‌ای داشت، اظهار کرد: او کودکی آرام، مهربان و صمیمی بود که از همان ابتدا رد پای مسئولیت‌پذیری در نگاه و رفتارش دیده می‌شد.
وی با اشاره به اینکه روزهای نوجوانی سیروس با کار در روستا گره خورده بود و در امور کشاورزی و باغداری یاری‌رسان به پدر بودیم، ادامه داد: همیشه به همراه سیروس به مسجد می‌رفتیم و در مراسم عزاداری سیدالشهداء (ع) شرکت می‌کردیم.
این برادر شهید با بیان اینکه سیروس تکیه‌گاه واقعی خانه بود و تمامی امور خرید و مایحتاج روزمره خانواده را با حوصله انجام می‌داد و به معنای واقعی کلمه گره‌گشای مشکلات کوچک و بزرگ خانه بود، تصریح کرد: محبت بی‌دریغ برادرم نسبت به پدر و مادر و رفتار بسیار گرم و صمیمانه‌اش با خواهران و برادران او را به عزیز دل تمام اعضای خانواده تبدیل کرده بود.
اشتیاق برای استخدام رسمی و حضور داوطلبانه در خط مقدم
وی بیان کرد: سیروس با دلی مالامال از عشق به وطن و دفاع از وطن کوله‌بار سفر بست و راهی مناطق جنگی شد تا به عنوان «پاسدار وظیفه» دوشادوش رزمندگان اسلام در جبهه‌های حق علیه باطل بجنگد و حضور او در جبهه نقطه عطفی در زندگی کوتاه اما پربارش بود.
مرسلی با بیان اینکه برادرم به عنوان یک انسان شریف دوستدار واقعی مردم، خاک وطن و اهل‌بیت (ع) بود و در نهایت او را جان فدای این آب و خاک شد، افزود: سیروس در دوران جنگ تحمیلی هشت ساله دوران خدمت سربازی‌اش را در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می‌گذراند و روز به روز علاقه و اشتیاقش به حضور مستمر در این نهاد انقلابی بیشتر می‌شد.
وی ادامه داد: سیروس بارها از فرماندهان و مسئولان درخواست کرده بود که او را استخدام کنند اما به او پاسخ داده بودند که برای استخدام رسمی حداقل باید ۶ ماه سابقه فعالیت مستمر در مناطق جنگی و خط مقدم داشته باشد و سیروس با کمال میل و با شوقی فراوان این شرط را پذیرفت و اراده او برای خدمت قطعی و محکم بود و حکمت و تقدیر الهی سرنوشت او را به گونه‌ای رقم زد که مقام والای شهادت پاداش نهایی و صلاح قطعی او باشد.
خدمت به عنوان «پاسدار وظیفه» در روزهای دفاع مقد
برادر شهید «سیروس مرسلی» با بیان اینکه پس از ورود برادرم به سپاه مرحله نخست آموزش‌های نظامی سیروس در پادگان دزفول آغاز شد، بیان کرد: سیروس ۴۵ روز تمام دوره‌های فشرده آموزشی را با اشتیاق پشت سر گذاشت و پس از آن داوطلبانه به مناطق عملیاتی خرمشهر و جزیره مجنون اعزام شد و در طول این مدت نامه‌هایی که برای پدرمان می‌فرستاد گواه حضور دلیرانه او در خطوط مقدم جبهه بود.
وی یاد آور شد: برادرم سیروس در نامه‌هایش با آرامشی خاص از حضور در کنار دیگر رزمندگان و مشارکت در عملیات‌های متعدد می‌نوشت تا دلهای چشم‌انتظار ما را از احوال خود باخبر سازد و او وصیت‌نامه‌ای از خود به یادگار گذاشته بود اما متاسفانه گذر زمان و حوادث روزگار باعث شده است که این یادگار ارزشمند در دسترس نباشد.
شهید «سیروس مرسلی» جوان ۱۸ ساله روستای «چنار سفلی» پس از گذشت تنها سه ماه از حضور پرشور و مخلصانه‌اش در جبهه‌های جنگ در تاریخ دوازدهم آذر ماه سال ۱۳۶۵ در خاک خونین خرمشهر به شهادت رسید. این شهید بزرگوار در جریان درگیری با دشمن و بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سوی معبود پر کشید و شهد شیرین شهادت را نوشید.
«سیروس مرسلی» رفت تا با نثار جوانی و خون پاک خود درخت تنومند امنیت و استقلال این مرز و بوم را آبیاری کند و یاد و خاطره این شهید سرافراز و تمامی شهدای والامقام دفاع مقدس تا ابد در دل تاریخ و حافظه قدرشناس مردم ایران زنده و روشن خواهد ماند.
اقتصادآینده نیوز منتظر دریافت اخبار و پیام های هموطنان عزیز می باشد.
دیدگاه