به گزارش اقتصادآینده نیوز، در بحبوحه فراز و نشیب های اقتصادی و صنعتی ایران، برخی نام‌ها فراتر از یک نشان تجاری به بخشی از حافظه تاریخی و اجتماعی کشور تبدیل شده‌اند؛ نام‌هایی که استمرار فعالیت شان، روایت گر تلاش نسل‌هایی از کارگران، متخصصان، مدیران و تولیدکنندگانی است که چرخ تولید را در دشوارترین شرایط از حرکت بازنداشته‌اند. شرکت صنایع شیر ایران با نام پرافتخار پگاه یکی از همین برندهای معتبر و ماندگار است؛ مجموعه‌ای که هفتاد و دومین سالروز تأسیس خود را در حالی گرامی می‌دارد که مأموریتی فراتر از تولید و عرضه محصولات لبنی بر دوش دارد: رسالتی گرانمایه با سرفصل «پاسداری از سلامت جامعه، تقویت امنیت غذایی و پشتیبانی از اقتصاد مولد ایران».
شعار عملیاتی «پای کار ایرانیم» صرفاً یک عبارت تبلیغاتی نیست؛ بلکه می‌تواند چکیده فلسفه وجودی صنعتی باشد که استمرار فعالیت آن با سفره خانوار ایرانی، سلامت نسل‌های آینده و پویایی بخش مهمی از زنجیره تولید کشور پیوند خورده است.
امنیت غذایی از بنیادی‌ترین مؤلفه‌های اقتدار ملی و یکی از ارکان توسعه پایدار به شمار می‌رود. جامعه‌ای که در تأمین نیازهای اساسی غذایی خود از ظرفیت تولید داخلی برخوردار باشد، در برابر تکانه‌های اقتصادی، محدودیت‌های تجاری و بحران‌های زنجیره تأمین، تاب‌آوری بیشتری خواهد داشت.
در این میان، صنعت لبنیات جایگاهی ویژه دارد؛ چراکه محصولات این صنعت از منابع مهم تأمین پروتئین، کلسیم و دیگر مواد مغذی مورد نیاز بدن هستند و دسترسی مستمر و مناسب به آن‌ها، با سلامت عمومی جامعه ارتباط مستقیم دارد. شرکت صنایع شیر ایران با سابقه چندین دهه فعالیت در عرصه تولید محصولات لبنی، یکی از بازیگردانان باسابقه این حوزه محسوب می‌شود. ظرفیت تولید، شبکه تأمین شیر خام، فرآوری و توزیع محصولات، از جمله حلقه‌هایی هستند که استمرار فعالیت چنین مجموعه‌ای را به موضوعی فراتر از یک فعالیت اقتصادی صرف تبدیل می‌کنند.
نقش پگاه در امنیت غذایی را باید در توانایی این صنعت برای تبدیل شیر خام به محصولات سالم، استاندارد و قابل دسترس برای مصرف‌کنندگان جست‌وجو کرد. هرچه زنجیره تولید و توزیع لبنیات کارآمدتر باشد، امکان دسترسی اقشار مختلف جامعه به محصولات باکیفیت نیز افزایش می‌یابد. از این منظر، تقویت صنایع لبنی کشور نه‌تنها یک ضرورت صنعتی، بلکه سرمایه‌گذاری برای سلامت عمومی و آینده انسانی ایران است.
یکی دیگر از ابعاد مهم فعالیت صنایع شیر ایران، نقش آن در ایجاد و پایداری اشتغال است. صنعت لبنیات برخلاف برخی فعالیت‌های اقتصادی، تنها به کارخانه و خطوط تولید محدود نمی‌شود؛ بلکه شبکه‌ای گسترده از مشاغل مستقیم و غیرمستقیم را در بر می‌گیرد. از دامداری‌ها و واحدهای تولید شیر خام گرفته تا مراکز جمع‌آوری، آزمایشگاه‌ها، واحدهای فرآوری، صنایع بسته‌بندی، حمل‌ونقل سرد، شبکه‌های پخش، مراکز فروش و خدمات فنی، همگی در زنجیره ارزش این صنعت نقش دارند. بنابراین، استمرار فعالیت مجموعه‌ای مانند پگاه می‌تواند به پایداری اشتغال در بخش‌های مختلف اقتصادی کمک کند و زمینه درآمدزایی طیف وسیعی از فعالان اقتصادی، به‌ویژه در مناطق روستایی و پیرامونی مراکز صنعتی را فراهم آورد.
حمایت از تولید داخلی در این حوزه، به معنای حمایت از دامدار، کارگر، راننده، متخصص صنایع غذایی، فعالان حمل‌ونقل و هزاران نیروی انسانی است که معیشت و فعالیت اقتصادی آنان به پویایی این زنجیره وابستگی دارد. از این منظر، پگاه را باید حلقه‌ای اثرگذار در پیوند میان تولید صنعتی و اقتصاد روستایی دانست؛ پیوندی که تقویت آن می‌تواند به توزیع متوازن‌تر فرصت‌های اقتصادی، کاهش آسیب‌پذیری معیشتی و رونق فعالیت‌های مولد کمک کند.
پگاه در طول بیش از هفت دهه فعالیت، بخشی از تجربه و سرمایه صنعتی کشور در حوزه فرآوری شیر و تولید محصولات لبنی را شکل داده است. صیانت از این سرمایه، نوسازی خطوط تولید، ارتقای بهره‌وری و توسعه فناوری‌های نوین، ضرورتی است که باید همواره در کانون برنامه‌های آینده این مجموعه قرار گیرد.
هفتاد و دو سال فعالیت پگاه ، برای یک مجموعه صنعتی صرفاً نشانه قدمت نیست؛ بلکه فرصتی برای بازنگری در دستاوردها و ترسیم افق‌های تازه است. پگاه امروز در نقطه‌ای قرار دارد که می‌تواند با اتکا به تجربه تاریخی و سرمایه انسانی خود، فصل جدیدی از تحول و پیشرفت را رقم بزند. توسعه محصولات دانش‌بنیان، سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نوین، افزایش بهره‌وری، تقویت زنجیره تأمین شیر خام، حمایت از دامداران، گسترش بازارهای صادراتی و ارتقای استانداردهای تولید، از جمله مسیرهایی هستند که می‌توانند جایگاه این صنعت را در اقتصاد آینده کشور مستحکم‌تر کنند.
همچنین توجه به ذائقه و قدرت خرید خانوارها، تنوع‌بخشی به سبد محصولات و تقویت نظام توزیع، از ضرورت‌هایی است که در شرایط اقتصادی امروز باید مورد توجه جدی قرار گیرد. حفظ قدرت خرید مصرف‌کننده در کنار پایداری اقتصادی تولیدکننده، همان نقطه تعادلی است که می‌تواند منافع تولید، اشتغال و سلامت جامعه را به یکدیگر پیوند دهد.
نباید از یاد برد که سرمایه اصلی هر مجموعه صنعتی، پیش از تجهیزات و ساختمان‌ها، نیروی انسانی آن است. کارگران، کارشناسان، مهندسان، مدیران و تمامی کسانی که در بخش‌های مختلف زنجیره تولید فعالیت می‌کنند، صاحبان واقعی تجربه و دانش انباشته‌ای هستند که استمرار فعالیت یک صنعت را ممکن می‌سازند. پاسداشت منزلت نیروی کار، ارتقای مهارت‌های تخصصی و فراهم کردن محیط کاری ایمن و شایسته، از مهم‌ترین الزامات تداوم موفقیت چنین مجموعه‌ای است.
هفتاد و دومین سالروز تأسیس شرکت صنایع شیر ایران، فرصتی برای ارج نهادن به تلاش نسلی از فعالان صنعت کشور است که در طول دهه‌ها، تولید را به‌رغم دشواری‌ها و محدودیت‌ها استمرار بخشیده‌اند. امروز اهمیت پگاه را نمی‌توان تنها با تعداد محصولات یا گستره فعالیت‌های صنعتی آن سنجید؛ ارزش واقعی چنین مجموعه‌ای در نقشی است که می‌تواند در سلامت جامعه، امنیت غذایی، اشتغال‌زایی، حمایت از تولیدکنندگان داخلی و تقویت اقتصاد ملی ایفا کند. آینده این صنعت به میزان توانایی آن در همگامی با تحولات فناوری، پاسخ‌گویی به نیازهای جامعه، افزایش بهره‌وری و حفظ اعتماد مصرف‌کنندگان وابسته است. تداوم این مسیر نیازمند برنامه‌ریزی هوشمندانه، سرمایه‌گذاری هدفمند، مدیریت کارآمد و حمایت مؤثر از تولید داخلی است.
پگاه پس از هفتاد و دو سال، همچنان بخشی از روایت تلاش صنعتی ایران است؛ روایتی که فصل‌های آینده آن باید با نوآوری، کیفیت، مسئولیت‌پذیری و امید به آینده‌ای روشن‌تر نوشته شود. نام زرین پگاه در حافظه تاریخی ایران و ایرانیان به نیکی مانده است و امید که این میراث گرانمایه حفظ شود.
یادداشت: سعیدرضا امیرآبادی
دیدگاه